Długo nie było mnie na blogu, trudno znaleźć czas na wszystko…
A oto jeden z największych współwinnych mojej nieobecności - miłorząb:)
Bardzo lubię to drzewo, stało się jednym z bohaterów napisanej przeze mnie książki. Znajdziecie ją
TUTAJ.
Cztery żywioły i dwa koziołki są oczywiście jej głównymi bohaterami, ale miłorząb też jest ważny. Gra istotną rolę na szlaku ognia…
Miłorząb jest fascynujący, wciąż odkrywam wiele związanych z nim ciekawostek – właściwościach zdrowotnych, antyseptycznych, tłumiących ogień, o sile przetrwania i długowieczności.
Dzieciom podoba się „sercowaty” kształt liści, które są symbolem długiej, silnej miłości i cieszą się, z podsuwanych im artystycznych inspiracji.
W czasie ostatnich warsztatów, uczyliśmy się składać origami w kształcie liści miłorzębu…
Potrzebne nam liście zebraliśmy na szczęście już dużo wcześniej w arboretum kórnickim.
Zamkowy park należał do Działyńskich, rodziny która posadziła miłorząb również przy swym poznańskim pałacu. Obecność miłorzębów w Kórniku jest mocno zaakcentowana na spacerowych uliczkach…
…w Poznaniu trochę się nie pamięta o tym niezwykłym drzewie, ale mam nadzieję, że trochę uda się to zmienić:)
Na ulicy Franciszkańskiej opadły już liście i ostatnie nasiona…
Drzewo, które całe połyskiwało złotem w czasie naszych listopadowych wycieczek, jest już nagie…
Ostatnie liście opadają podobno nagle w czasie nadejścia mrozów. Widzieliście kiedyś taki złoty deszcz?
A może macie inne doświadczenia związane z tym drzewem? Jestem bardzo ciekawa:)
